Przegląd prasy (2026-04-20)

Ormuz znów sparaliżowany. Rynek widzi, że otwarcie szlaku nie będzie łatwe

Krótka próba przywrócenia ruchu przez cieśninę Ormuz zakończyła się fiaskiem. Jak opisuje Bloomberg, po weekendowych sygnałach o otwarciu szlaku armatorzy ruszyli do przeprawy, ale sytuacja szybko się odwróciła po zajęciu przez amerykańską marynarkę irańskiego statku u wybrzeży portu Dżask. To był pierwszy taki ruch USA w trakcie obecnej blokady i wyraźny sygnał, że ryzyko żeglugi w regionie nie tylko nie maleje, ale wręcz rozszerza się geograficznie. W efekcie ruch przez Ormuz znów praktycznie zamarł, tankowce i gazowce zawracają albo czekają na rozwój wydarzeń, a rynek ropy ponownie zaczął dyskontować scenariusz dłuższego kryzysu podaży. Nawet jeśli politycznie pojawiają się komunikaty o rozejmie i otwarciu szlaku, to z punktu widzenia handlu liczy się przede wszystkim bezpieczeństwo operacyjne. A tego wciąż brakuje.

Reklama

Za: Bloomberg (2026-04-20), Weilun Soon, „Hormuz Traffic at Standstill as US Vessel Seizure Widens Risk”

Zapisz się na Newsletter

Bądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych.

Zapisz się

Ropa tanieje, a dolar znów słabnie

(Chwilowe) otwarcie Cieśniny Ormuz na czas zawieszenia broni rynek odczytał jako sygnał szybkiej normalizacji: ropa Brent spadła w piątek z okolic 100 do 88 USD za baryłkę, a dolar wrócił do poziomów z końca lutego. Ignacy Morawski zwraca uwagę, że to może oznaczać powrót jednego z najpopularniejszych rynkowych zakładów ostatnich lat – gry pod trwałą deprecjację amerykańskiej waluty. Tym bardziej że nawet w szczycie wojennego strachu ucieczka do dolara była zaskakująco słaba, znacznie mniejsza niż podczas wcześniejszych fal niepokoju. Autor wskazuje, że problemem dla dolara pozostaje jego realna siła oraz rosnące przekonanie, że Amerykanie sami nie chcą już tak mocnej waluty, bo szkodzi ona konkurencyjności przemysłu. Jednocześnie nie ogłasza końca tematu: obligacje nie wróciły jeszcze do poziomów sprzed kryzysu, więc obawy inflacyjne wciąż nie wygasły. Największym ryzykiem dla scenariusza słabnącego dolara pozostaje Fed – jeśli inflacja w USA znów okaże się uporczywa, bank centralny może zatrzymać lub odwrócić ten trend.

Za: Puls Biznesu (2026-04-20), Ignacy Morawski, „Oznaka normalizacji: dolar wraca do deprecjacji”

Złoto może wrócić powyżej 5 tys. USD, ale rekord nie jest przesądzony

Tomasz Niewiński z PKO BP studzi zarówno skrajny pesymizm, jak i hurraoptymizm wobec złota. W rozmowie z Aleksandrą Ptak-Iglewską zwraca uwagę, że kruszec przestał ostatnio zachowywać się jak klasyczna bezpieczna przystań – w marcu potaniał o ponad 10 proc., choć tłem był wojenny szok na Bliskim Wschodzie. Mimo to scenariusz ponownego wzrostu pozostaje jego zdaniem realny, zwłaszcza jeśli dolar będzie się dalej osłabiał, a presja inflacyjna w USA nie wymusi ostrzejszej reakcji Fedu. Poziom powyżej 5 tys. USD za uncję nie wydaje się więc nierealny, choć z pobiciem tegorocznych rekordów może być trudniej. Z kolei spadek w okolice 3,8 tys. USD wymagałby wyraźnie bardziej negatywnego scenariusza: przedłużającej się blokady Ormuzu, wysokich cen ropy i wzrostu oczekiwań na podwyżki stóp. W ocenie eksperta uczciwa cena złota leży dziś raczej w przedziale 4,3-4,5 tys. USD za uncję.

Za: Parkiet (2026-04-20), Aleksandra Ptak-Iglewska, „Gdzie będzie złoto na koniec roku?”

GPW otwiera się na nowe sektory

Warszawska giełda przeżywa wyraźne ożywienie na rynku debiutów, choć tym razem nie chodzi wyłącznie o klasyczne IPO. Kwiecień przyniósł wysyp nowych spółek, z których część trafiła na parkiet poprzez wydzielenie z już notowanych grup. Tak było w przypadku Creotech Quantum i Syn2bio, które od razu przyciągnęły uwagę inwestorów dzięki ekspozycji na sektory o dużym potencjale: technologie kwantowe i biotechnologię. W kolejce jest też Niewiadów PGM, dający rynkowi rzadką na GPW ekspozycję na sektor obronny, oraz Rex Concepts, który jako jeden z nielicznych chce sięgnąć po świeży kapitał z oferty publicznej. Wspólnym mianownikiem tych historii jest jedno: rynek szuka nowych, wzrostowych tematów, a dobra koniunktura na GPW sprzyja zarówno debiutom, jak i wyższym wycenom. Po latach posuchy inwestorzy znów mają na warszawskim parkiecie świeże historie do grania.

Za: Parkiet (2026-04-20), „Giełda. Nowicjusze z GPW na celowniku inwestorów”

OFE gasną, choć inwestycyjnie wciąż biją konkurencję

Otwarte Fundusze Emerytalne są dziś jedną z najskuteczniejszych form długoterminowego pomnażania kapitału, a jednocześnie zostały ustawowo skazane na powolne wygaszanie. Z raportu Analiz Online wynika, że w latach 2014-2026 OFE osiągnęły średnioroczną wewnętrzną stopę zwrotu na poziomie 13 proc., wyprzedzając nie tylko fundusze akcji, depozyty czy indeks TBSP, ale także WIG, WIG20TR i waloryzację konta w ZUS. Ich przewaga wynikała m.in. z niższych kosztów, możliwości inwestowania części środków za granicą oraz w obligacje korporacyjne. Autor podkreśla jednak, że mimo bardzo dobrych wyników OFE stopniowo tracą znaczenie, bo nie pozyskują nowych uczestników, a środki starszych członków są przesuwane do ZUS w ramach suwaka bezpieczeństwa. Stawka jest duża: OFE zarządzają aktywami wartymi ponad 310 mld zł i pozostają ważnym filarem polskiego rynku kapitałowego.

Za: Parkiet (2026-04-20), Piotr Skwirowski, „Emerytury. Czy warto dać zgasnąć OFE? Mają bardzo dobre wyniki inwestycyjne”

Quercus wrócił do ofensywy po marcowym tąpnięciu

Quercus TFI ma za sobą bardzo mocny początek roku, choć nie obyło się bez nerwowego zwrotu w marcu. Giełdowe TFI wypracowało w I kwartale 16 mln zł skonsolidowanego zysku netto, czyli o 76 proc. więcej niż rok wcześniej, a przychody wzrosły o 56,4 proc. do 56,3 mln zł. Aktywa pod zarządzaniem sięgnęły na koniec marca 9 mld zł, co oznacza wzrost o 27 proc. r/r. Spółka podkreśla jednak, że kwartał miał „dwa oblicza”: po bardzo dobrym styczniu i lutym marzec przyniósł korektę rynkową i odpływ ponad 230 mln zł netto z funduszy. Jak wynika z wypowiedzi Sebastiana Buczka, w kwietniu trend znów się odwrócił, a klienci wracają do funduszy. Dodatkowo Quercus ogłosił zmiany kadrowe: po odejściu Zbigniewa Jakubowskiego nowym dyrektorem inwestycyjnym został Mariusz Zaród, a jego zastępcą Krzysztof Grudzień.

Za: Puls Biznesu (2026-04-20), Kamil Zatoński, Zbigniew Kazimierczak, „Quercus zwiększył zysk o 76 proc. i ma nowego dyrektora inwestycyjnego”

Private credit budzi strach

Wokół amerykańskiego rynku kredytu prywatnego znów narasta niepokój, ale na razie bardziej przypomina on ostrzeżenie niż zapowiedź systemowego kryzysu. Źródłem obaw stała się przede wszystkim sytuacja Blue Owl, gdzie gwałtownie wzrosły żądania wypłat z funduszy, szczególnie tych finansujących spółki technologiczne. Rynek zaczął obawiać się, że rozwój sztucznej inteligencji może podkopać rentowność części firm software’owych, a przez to zwiększyć skalę niewypłacalności w sektorze private debt. Autor przypomina jednak, że choć branża jest mało przejrzysta i słabiej regulowana, to jej skala oraz kanały przenoszenia ryzyka są wyraźnie mniejsze niż w przypadku rynku kredytów hipotecznych przed kryzysem 2008 r. Dlatego dziś mowa raczej o stresie, korekcie narracji i możliwych stratach inwestorów niż o bezpośrednim zagrożeniu dla największych banków. To ważny sygnał ostrzegawczy dla rynku, ale jeszcze nie alarm o charakterze systemowym.

Za: Parkiet (2026-04-20), Hubert Kozieł, „USA. Czy kredyt prywatny stał się zagrożeniem dla Wall Street?”

Nowa giełdowa mapa świata

Wojna na Bliskim Wschodzie przyspiesza głębszą zmianę na rynkach: inwestorzy coraz mocniej odchodzą od prostego zakładu na globalizację i wielkie platformy technologiczne, a zaczynają szukać spółek, które skorzystają na bezpieczeństwie, samowystarczalności i odbudowie strategicznych łańcuchów dostaw. Na znaczeniu zyskują więc obronność, energia, przemysł, materiały, infrastruktura i wybrane segmenty technologii powiązane z AI. Europa ma dziś nadawać tempo tej zmiany – korzystają m.in. firmy zbrojeniowe, ale też spółki związane z zieloną energią i wydatkami infrastrukturalnymi, zwłaszcza w Niemczech. W USA wraca z kolei znaczenie „starej gospodarki”, czyli firm dostarczających energię, surowce i zaplecze dla centrów danych. Azja pozostaje beneficjentem bardziej długoterminowym, szczególnie w obszarach baterii, przemysłu i obronności. To nie tyle koniec globalizacji, ile jej kosztowna i bardziej strategiczna przebudowa.

Za: Bloomberg (2026-04-20), Olivia Levieux, Charlotte Yang, Joel Leon, „A Stock Trader’s Guide to a Fractured Economic World”