Fundusze zagranicznych papierów dłużnych - cz. I
Materiał opublikowany w Rzeczpospolitej z 22 kwietnia 2004 roku
Fundusze zagranicznych papierów dłużnych Polski rynek funduszy inwestycyjnych, oprócz standardowych produktów obejmujących fundusze pieniężne, obligacji, hybrydowe i akcyjne, oferuje szereg bardzo ciekawych instrumentów, które zasługują na zainteresowanie inwestorów. Jednym z nich są bez wątpienia fundusze zagranicznych papierów dłużnych (ZPD), które mimo stosunkowo krótkiej obecności na naszym rynku (pierwszy fundusz tego typu został uruchomiony w lutym 2001 roku), znalazły już szerokie grono uczestników. Świadczą o tym przede wszystkim systematycznie rosnące aktywa tej kategorii funduszy, które od początku 2003 r. przyrastają w tempie od 100 do 500 mln zł miesięcznie, co plasuje je w czołówce, jeśli chodzi o fundusze notujące największy napływ netto środków. W efekcie 11 funkcjonujących obecnie w Polsce otwartych funduszy ZPD zarządza aktywami o wartości blisko czterech miliardów złotych (3,98 mld zł), a ich udział w rynku sięga już 11,3% (dla porównania rok temu rynkowy udział pięciu funduszy z tej kategorii wynosił zaledwie 3,7%).
Reklama
Specyfika funduszy ZPD Podstawową cechą wyróżniającą fundusze ZPD spośród innych dostępnych produktów na rynku funduszy inwestycyjnych jest lokowanie pozyskanych od klientów środków w instrumenty dłużne (skarbowe, komercyjne i komunalne) denominowane w walutach obcych. Oznacza to, że wartość nominalna papierów znajdujących się w portfelach tych funduszy oraz wartość kuponów (odsetek) jest wyrażona w walutach obcych. Najczęściej są to walory denominowane w dolarach amerykańskich i euro, są też jednak fundusze, które posiadają w swoim portfelu papiery denominowane w innych walutach (np. w koronie szwedzkiej). Rodzaj waluty, w której denominowane są instrumenty dłużne nabywane przez fundusz, pozwala podzielić te podmioty na dwie grupy: fundusze inwestujące w papiery dłużne denominowane w euro oraz fundusze inwestujące w papiery dłużne denominowane w dolarach. Pierwsza z ww. grup obejmuje obecnie pięć funduszy otwartych i specjalistycznych otwartych (DWS Polska Euroobligacji, Skarbiec-Euro Obligacja, Pioneer Obligacji Europejskich Plus, CA IB Europejskich Obligacji i Arka Obligacji Europejskich), natomiast druga sześć (Skarbiec-Dolarowa Obligacja, Pioneer Obligacji Dolarowych, Pioneer Obligacji Dolarowych Plus, CA IB Dolarowych Obligacji, Millennium Dolarowa Lokata, DWS Polska USD Obligacji). Poza ww. podmiotami w zagraniczne instrumenty dłużne inwestują też niektóre fundusze mieszane (np. CitiObligacji Dolarowych, KB Dolar), przy czym nie lokują one posiadanych środków bezpośrednio w papierach wierzycielskich, lecz nabywają denominowane w walutach zagranicznych tytuły uczestnictwa zagranicznych instytucji wspólnego inwestowania, których strategia inwestycyjna oparta jest o papiery dłużne.
Inwestowanie przez fundusze ZPD w instrumenty wyceniane w walucie innej niż krajowa sprawia, iż wynik inwestycyjny (osiągana przez uczestnika stopa zwrotu) jest w znacznej mierze zależny od wahań kursowych. Zagraniczne papiery dłużne obecne w portfelach tych funduszy wycenia się bowiem w walucie kraju, gdzie są notowane (a w przypadku instrumentów nienotowanych na rynku zorganizowanym w walucie, w której dany papier wartościowy jest denominowany), a następnie przelicza się ich wartość na walutę polską, zazwyczaj według średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez NBP w danym dniu wyceny. W tej sytuacji, przy założeniu, że wartość inwestycji walutowych funduszu pozostaje bez zmian, umocnienie się (aprecjacja) złotego wobec innych walut skutkuje spadkiem wartości portfela (a tym samym niższą wyceną jednostki), natomiast osłabienie się (deprecjacja) naszej waluty wobec innych walut powoduje wzrost wartości portfela, a więc przyczynia się do wzrostu wartości jednostki.
Więcej w wersji PDF
29.04.2004
Źródło: Tiko Aramyan / Shutterstock.com



Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Przejdź do logowania