Przegląd prasy (2026-03-11)

Rynki odetchnęły z ulgą

Poprawa nastrojów na rynkach była przede wszystkim reakcją na spadek cen ropy i nadzieję, że zakłócenia dostaw z Zatoki Perskiej okażą się krótsze, niż wcześniej obawiali się inwestorzy. Po panicznym wybiciu notowań WTI niemal do 120 USD baryłka szybko wróciła poniżej 90 USD, co natychmiast przełożyło się na odbicie giełd w Azji i Europie. Impulsem były słowa Donalda Trumpa sugerujące bliski koniec wojny oraz częściowy powrót żeglugi przez Cieśninę Ormuz. Artykuł trafnie jednak podkreśla, że rynek nie dostał jeszcze twardego potwierdzenia trwałej deeskalacji. Produkcja ropy w krajach Zatoki została mocno ograniczona, infrastruktura nadal pozostaje narażona na ataki, a sama cieśnina formalnie wciąż nie wróciła do pełnej normalności. Dlatego obecne odbicie można czytać bardziej jako redukcję skrajnego strachu niż powrót do pełnego spokoju. Najważniejszy wniosek jest taki, że ropa pozostaje dziś głównym barometrem geopolitycznego ryzyka: jeśli konflikt zacznie realnie wygasać, ceny mogą dalej spadać, ale przy każdym nowym zakłóceniu szybko wróci premia za ryzyko, a wraz z nią zmienność na akcjach, walutach i obligacjach.

Za: Parkiet (2026-03-11), Hubert Kozieł, Inwestorzy zaczęli wierzyć w szybki koniec wojny?

Reklama

Hossa na GPW może zbliżać się do punktu zwrotnego

Rozmowa z Tomaszem Tarczyńskim pokazuje wyraźnie ostrożne, a momentami wręcz kontrariańskie podejście do rynku. Prezes Opoki TFI nie kwestionuje długoterminowego potencjału części aktywów, ale uważa, że polski rynek akcji jest dziś bliżej przesilenia niż dalszej fali wzrostów. Jego zdaniem ryzykownie wygląda połączenie bardzo dobrych nastrojów inwestorów, rosnących napływów do funduszy polskich akcji oraz możliwego odbicia dolara, które historycznie często szkodziło rynkom wschodzącym. Tarczyński podkreśla, że nie chce gonić modnych tematów, dlatego ekspozycja funduszu na AI jest ograniczona, a większy potencjał widzi m.in. w surowcach, części biotechnologii i wybranych sektorach infrastrukturalnych. Ciekawy jest też jego szerszy obraz świata: krótkoterminowo zakłada mocniejszego dolara i relatywną siłę USA, ale w perspektywie dekady widzi raczej słabszy rynek amerykański i większą rolę rynków wschodzących. W odniesieniu do GPW najważniejsza teza brzmi jednak jasno: przy narastającym optymizmie i zbliżającym się cyklu politycznym rynek może być bardziej podatny na korektę niż na spokojną kontynuację hossy.

Za: Parkiet (2026-03-11), Andrzej Pałasz, Polski rynek akcji jest bliższy przesilenia niż kontynuacji wzrostów

Rynek kwestionuje marcowe cięcie stóp

Jeszcze pod koniec lutego rynek był przekonany, że RPP będzie dalej ciąć stopy, być może nawet do 3,00-3,50 proc. Tymczasem po ataku na Iran i skoku cen ropy oraz gazu inwestorzy zaczęli wyceniać coś dokładnie odwrotnego: koniec obniżek, a nawet ryzyko przyszłej podwyżki. Marcowa projekcja NBP nie obejmowała skutków wojny na Bliskim Wschodzie, więc została de facto zdezaktualizowana jeszcze przed ogłoszeniem decyzji. To dlatego rentowności obligacji, zwłaszcza krótkoterminowych, gwałtownie wzrosły, a kontrakty FRA przestały dyskontować dalsze luzowanie. Autor pokazuje też, że obecny szok jest inny niż w 2022 r. – inflacja startuje z niższego poziomu, gospodarka jest bardziej zrównoważona, a złoty silniejszy. Z drugiej strony Polska ma dziś znacznie gorszą pozycję fiskalną, więc pole do osłonowych działań państwa jest ograniczone. Wniosek: rynek już zaostrzył warunki finansowe, a RPP będzie musiała przynajmniej porzucić narrację o dalszych cięciach.

Za: Bankier.pl (2026-03-11), Krzysztof Kolany, Rynek już podniósł nam stopy procentowe. Czy RPP pójdzie w zaparte?

Umowa parasolowa w OKI 

W tekście Kamila Kosińskiego czytamy o pomyśle tzw. umowy parasolowej przy OKI, która mogłaby realnie uprościć korzystanie z różnych usług inwestycyjnych w ramach jednej relacji z instytucją finansową. To byłaby jakościowa zmiana na polskim rynku, bo dziś nawet w obrębie jednej grupy finansowej klient często musi podpisywać osobne umowy na maklerkę, fundusze czy inne produkty. Jeśli ten model rzeczywiście wejdzie w życie, OKI może stać się nie tylko nową preferencją podatkową, ale też wygodniejszą "nakładką" na inwestowanie. Artykuł pokazuje jednak szerszy pakiet zmian. Minister Andrzej Domański zapowiada równolegle dwie nowe ścieżki dla polskich ETF-ów: jedną w formule UCITS, która przybliżyłaby krajowy rynek do standardów unijnych, i drugą w formule AFI, pozwalającą na bardziej zaawansowane strategie. Dodatkowo resort chce dopuścić nowe kategorie jednostek w funduszach otwartych. 

Za: Puls Biznesu (2026-03-11), Kamil Kosiński, Wraz z OKI pojawią się nowatorskie umowy z instytucjami finansowymi

Kazimir studzi emocje, ale szykuje grunt pod zwrot ECB

Wypowiedź Petera Kazimira pokazuje, że po wybuchu wojny z Iranem w Europejskim Banku Centralnym coraz wyraźniej przesuwa się środek ciężkości z dyskusji o cięciach stóp na rozważania o możliwej podwyżce. Choć członek Rady Prezesów podkreśla, że na najbliższym posiedzeniu nie ma potrzeby reagować, to jednocześnie otwarcie przyznaje, że ruch w górę może być bliżej, niż rynek wcześniej zakładał. Kluczowy problem to nie tylko sam wzrost cen energii, ale ryzyko efektów drugiej rundy: firmy szybciej przerzucające koszty na klientów i pracownicy szybciej domagający się wyższych płac. Kazimir sugeruje, że po doświadczeniach inflacyjnych z 2022 r. gospodarka strefy euro stała się bardziej podatna na utrwalanie presji cenowej. Artykuł pokazuje też, że rynek natychmiast zareagował wzrostem zakładów na czerwcową podwyżkę, a rentowności krótkich niemieckich obligacji poszły w górę. Wniosek jest taki, że ECB nie chce dziś deklarować terminu ruchu, ale jasno komunikuje jedno: scenariusz dalszych obniżek praktycznie wypadł z gry, a wojna na Bliskim Wschodzie ponownie stała się problemem dla polityki pieniężnej w Europie.

Za: Bloomberg (2026-03-11), Jana Randow, Mark Schroers, Alexander Weber, ECB Hike Potentially Closer Than Thought on Iran War, Kazimir Says

Droższe nawozy dziś, droższa żywność jutro?

Wojna na Bliskim Wschodzie może przełożyć się na ceny żywności nie bezpośrednio, lecz przez kanał kosztowy. Kluczowym ogniwem są nawozy azotowe, zwłaszcza mocznik, którego ceny mocno wzrosły po zakłóceniach w Zatoce Perskiej i skoku cen gazu oraz ropy. To szczególnie niebezpieczny moment, bo szok trafia w okres wiosennych siewów, gdy rolnicy najbardziej potrzebują nawozów. Autor słusznie jednak studzi emocje: obecna sytuacja nie jest prostą powtórką z 2022 r., bo Bliski Wschód nie jest kluczowym eksporterem żywności, lecz raczej ważnym dostawcą surowców i nawozów dla rolnictwa. Dlatego wpływ na ceny konsumenckie byłby opóźniony i pośredni. Eksperci wskazują, że jeśli konflikt wygaśnie w ciągu kilku tygodni, skok cen żywności może okazać się ograniczony. Gorzej, jeśli wysokie ceny energii i nawozów utrzymają się dłużej. Wtedy presja kosztowa mogłaby najmocniej uderzyć w tłuszcze, cukier i część innych produktów rolno-spożywczych. Najważniejszy wniosek jest taki, że ryzyko wzrostu cen żywności istnieje, ale dziś bardziej jako scenariusz warunkowy niż przesądzony.

Za: Business Insider Polska (2026-03-11), Maciej Rudke, Czy grożą nam wysokie ceny żywności? Bliski Wschód to nie tylko ropa i gaz

Zapisz się na Newsletter

Bądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych.

Zapisz się