Portfel obligacji korporacyjnych zamiast akcji [RELACJA]

Większość inwestorów w Polsce utknęła między młotem a kowadłem. Z jednej strony mamy bezpieczne, ale skromnie oprocentowane lokaty i obligacje skarbowe, które ledwo chronią przed inflacją. Z drugiej strony kusi rynek akcji, oferujący wyższe zyski, ale straszący gwałtowną zmiennością i ryzykiem utraty sporej części kapitału w krótkim czasie.

Istnieje jednak rozwiązanie określane jako „trzecia droga”. Obligacje korporacyjne to instrumenty łączące regularność wypłat z rentownością przewyższającą papiery państwowe. Grzegorz Chłopek, prezes Michael/Ström TFI tłumaczy, jak profesjonalnie budować portfel dłużny i na jakie pułapki uważać.

Reklama

1. Pułapka wysokiego kuponu – dlaczego więcej nie zawsze znaczy lepiej

Największym błędem początkujących jest kierowanie się wyłącznie wysokością oprocentowania. W świecie finansów wysoki kupon nie jest prezentem, lecz odzwierciedleniem wyższego ryzyka kredytowego. Często oznacza to, że wchodzisz w segment tzw. High Yield (obligacji wysokodochodowych), potocznie zwanych śmieciowymi.

Firma oferuje wysokie odsetki, ponieważ musi agresywnie konkurować o kapitał z bezpieczniejszymi podmiotami. W inwestowaniu w dług priorytetem nie jest pogoń za „okazją”, ale pewność, że pożyczone pieniądze do Ciebie wrócą.

"W obligacjach chodzi o to, żeby patrzeć na obietnicę wypłaty kuponu oraz spłaty obligacji i ocenić właściwie, jak ta obietnica zostanie spełniona przez emitenta."

2. Maszynka do wypłat – jak zostać "miesięcznym rentierem"

Obligacje korporacyjne to genialne narzędzie dla osób budujących portfel rentierski. W przeciwieństwie do akcji, gdzie wypłaty dywidend są zazwyczaj kumulowane w jednym kwartale roku (najczęściej w trzecim), obligacje pozwalają stworzyć stabilny, całoroczny strumień gotówki.

Jeśli zdywersyfikujesz kapitał i wprowadzisz do portfela około 30 emitentów, z których każdy wypłaca kupony dwa razy w roku, otrzymasz łącznie 60 przelewów rocznie. Statystycznie oznacza to średnio 5 wpłat miesięcznie bezpośrednio na Twoje konto maklerskie. Taka regularność sprawia, że zarządzanie domowym budżetem i konsumpcja zysków stają się przewidywalne.

3. Magiczna liczba 30 – dywersyfikacja jako tarcza przed bankructwem

Drugim najpoważniejszym błędem inwestorów jest brak rozproszenia ryzyka. Eksperci zalecają zasadę „3% na jednego emitenta” – oznacza to, że nawet upadłość jednej firmy nie zrujnuje Twoich oszczędności.

Zastosuj prostą symulację: jeśli obligacje skarbowe dają 4% zysku, a portfel korporacyjny 6%, masz 2 punkty procentowe „bufora” bezpieczeństwa. Dopiero trzy upadłości w skali roku mogłyby sprawić, że Twój realny zysk spadnie poniżej tego, co oferuje państwo. Co ważne, w historii Michael/Ström TFI na setki emisji zdarzyły się tylko 3 przypadki niewypłacalności, z czego 2 zakończyły się skuteczną restrukturyzacją i spłatą długu.

4. Odporność na stopy procentowe – polska specyfika zmiennego kuponu

Wielu inwestorów obawia się, że wzrost stóp procentowych uderzy w ceny ich obligacji. Na polskim rynku korporacyjnym to ryzyko jest jednak minimalizowane przez fakt, że większość papierów opiera się na zmiennym kuponie (wskaźnik WIBOR plus stała marża).

Dzięki temu Twoje odsetki dostosowują się do warunków rynkowych co 6 miesięcy, a ceny obligacji na giełdzie pozostają stabilne. Jest to przewaga nad zagranicznymi obligacjami korporacyjnymi (np. z USA czy strefy euro), które są najczęściej stałokuponowe. W ich przypadku wzrost stóp procentowych może oznaczać bolesny spadek wartości rynkowej Twojej inwestycji.

5. Hierarchia dziobania – gdzie stoisz w kolejce po pieniądze?

Jako posiadacz obligacji jesteś wierzycielem spółki, co daje Ci znacznie silniejszą pozycję niż akcjonariuszowi. W razie problemów finansowych właściciele akcji zazwyczaj tracą wszystko jako ostatni w kolejce. Ty natomiast masz pierwszeństwo w zaspokojeniu swoich roszczeń przed nimi.

Musisz jednak pamiętać o ścisłej hierarchii wypłat: najpierw spłacany jest Skarb Państwa i banki, które udzieliły kredytów (często zabezpieczonych na majątku), a dopiero potem obligatariusze. Pamiętaj też o horyzoncie czasowym – firma może przestać istnieć za 20 lat, podczas gdy państwo nadal będzie pobierać podatki. Dlatego obligacje firm emituje się na krócej, zazwyczaj od 3 do 4 lat.

6. Samodzielna analiza – co musi sprawdzić inwestor?

Nawet jeśli firma posiada rating, nie zwalnia Cię to z czujności. Historia zna przypadki spółek o wysokich ocenach, które upadały z powodu oszustw w raportowaniu. Dziś bezpieczeństwo zwiększa nowa regulacja: wszystkie obligacje muszą być zgłaszane do KDPW (Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych), co pozwala sprawdzić faktyczny poziom zadłużenia firmy.

Podczas analizy skup się na dwóch parametrach:

• Zadłużenie versus kapitał własny: Jak dużo długu firma zaciągnęła względem własnych zasobów?
• Benchmark branżowy: Inne poziomy zadłużenia i free cash flow (wolnych przepływów pieniężnych) są normą u deweloperów, a inne w przemyśle ciężkim czy energetyce.

Reklama

Nagranie powstało w ramach Forum Inwestycji Osobistych. To konferencja poświęcona praktycznemu inwestowaniu w obecnym etapie cyklu rynkowego. Skupimy się na tym, jak budować portfel w warunkach zmieniającego się otoczenia makroekonomicznego, jak łączyć różne klasy aktywów i jak podejmować decyzje inwestycyjne bez uciekania w skrajny optymizm ani nadmierną ostrożność.

Forum Inwestycji Osobistych to wydarzenie dla tych, którzy chcą lepiej rozumieć rynki i świadomie zarządzać swoim kapitałem, niezależnie od poziomu doświadczenia. Bez względu na to, czy dopiero zaczynasz, czy już inwestujesz – tutaj znajdziesz praktyczną wiedzę, eksperckie analizy i inspirację do działania.

Zapisz się na Newsletter

Bądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych.

Zapisz się