Fundusze stabilnego wzrostu – warto się było skusić

Fundusze mieszane stabilnego wzrostu dotychczas nieco zapomniane przez inwestorów, w 2013 roku przeżywały swoją drugą młodość. Niskie stopy procentowe i spadające ceny obligacji, zachęciły wielu inwestorów do poszukiwania alternatywy dla rozwiązań dłużnych i pieniężnych. Część z nich skusiły fundusze stabilnego wzrostu, czy słusznie?

W sumie w 2013 roku z grona blisko 30 produktów oferowanych klientom detalicznym, 12 pobiło średni wynik dla grupy, który wyniósł +3,3%. Dwucyfrową stopą zwrotu mogły się pochwalić 4 rozwiązania: Noble Fund Stabilnego Wzrostu Plus (+13,8%), Pioneer Stabilnego Inwestowania (+12,5%), Investor Zabezpieczenia Emerytalnego FIO (+10,2%) oraz Open Finance Stabilnego Wzrostu (+10,2%). Szczególną uwagę zwróciliśmy jednak na fundusze, które na przestrzeni ostatnich trzech lat regularnie osiągały dobre wyniki.

Powtarzalność stóp zwrotu sprawdziliśmy przy wykorzystaniu kwartyli rocznych stóp zwrotu (1-szy kwartyl - najlepszy, 4-ty - najsłabszy). Im niższa średnia z wyliczonych dla kolejnych lat kwartyli - tym lepiej. Z danych za ostatnie 3 lata wynika, że średnią poniżej lub równą 2 może pochwalić się 5 rozwiązań.


Najczęściej w pierwszym kwartylu grupy stabilnego wzrostu plasował się Credit Agricole Stabilnego Wzrostu. W 2013 roku zyskał +4,7%, co było wynikiem o 1,4 pkt proc. lepszym od średniej. W sumie w ponad 10-letniej historii fundusz jeszcze 6 razy trafił do pierwszego kwartyla rocznych stóp zwrotu. Rolę zarządzających powierzono specjalistom z BZ WBK TFI, za część akcyjną odpowiada Szymon Borawski-Reks, a dłużną Mariusz Zaród. Dobre wyniki udało się uzyskać przy stosunkowo niskim ryzyku. Świadczy o tym względnie stały udział części akcyjnej portfela, która dotychczas nie przekroczyła 30%. Przewagi konkurencyjnej zarządzający poszukują poza krajowym rynkiem akcji, inwestując część środków w spółki tureckie, rosyjskie czy austriackie.

Równie wysoka powtarzalność wyników cechuje PKO Stabilnego Wzrostu FIO. W minionym roku wynik na poziomie +3,8% uplasował go w gronie 10-ciu najlepszych rozwiązań stabilnego wzrostu. Dobre rezultaty w 2013 roku nie są wyjątkiem. Po przejęciu zarządzania przez PKO TFI (koniec 2009 roku) fundusz regularnie poprawia swoje wyniki. Punktem wyjścia zarządzających jest ograniczenie ryzyka, na co wskazuje brak istotnych przesunięć między częścią udziałową i dłużną portfela. Dodatkowej stopy zwrotu zarządzający poszukują na rynku obligacji przedsiębiorstw, wybierając papiery o stosunkowo krótkim terminie do wykupu, emitentów o wysokiej jakości kredytowej zobowiązań.

Trzecim funduszem w naszym zestawieniu jest KBC Stabilny. Choć w zeszłym roku jego wynik na poziomie +3,4% był nieznacznie lepszy od średniej, to w ciągu ostatnich sześciu lat trafia on do pierwszego lub drugiego kwartyla. Kluczem do sukcesu KBC Stabilny jest aktywnie zarządzana część akcyjna oraz dłużna portfela. W części udziałowej ważną rolę pełnią kontrakty terminowe na indeksy z GPW, które pozwalają szybko zmienić alokację między rynkiem akcji, a rynkiem obligacji skarbowych.

W 2013 roku fundusze stabilnego wzrostu były najpopularniejsze w segmencie produktów mieszanych dedykowanych szerokiemu gronu odbiorców. W tym czasie trafiło do nich nieco ponad 980 mld zł. Największym zainteresowaniem cieszyły się Pioneer Stabilnego Inwestowania oraz PZU Stabilnego Wzrostu Mazurek.

Anna Księżak, młodszy analityk
Analizy Online