Przegląd prasy (2026-03-30)

Rynek coraz mniej wierzy w szybki rozejm na Bliskim Wschodzie

Deklaracje Donalda Trumpa o gotowości do porozumienia z Iranem coraz mocniej rozmijają się z sytuacją w regionie. Wojna weszła w drugi miesiąc, a zamiast wyraźnej deeskalacji widać dalsze rozszerzanie działań: Iran i jego sojusznicy uderzają w cele partnerów USA, Waszyngton wzmacnia obecność wojskową, a Huti dokładają nową presję na szlaki transportowe. Dla rynków najważniejsze pozostaje to, że ruch przez cieśninę Ormuz nadal jest skrajnie ograniczony, co wypchnęło ropę Brent powyżej 116 dol. za baryłkę i podtrzymuje obawy o historycznie duże zaburzenia podaży. Artykuł pokazuje też, że skutki wojny zaczynają wykraczać poza samą ropę: napięcia obejmują rynek aluminium, a Arabia Saudyjska próbuje ratować eksport dzięki maksymalnemu wykorzystaniu rurociągu omijającego Ormuz. Wniosek jest prosty: inwestorzy nadal chcieliby grać pod rozmowy, ale na razie fakty bardziej wspierają scenariusz dłuższego i kosztowniejszego konfliktu.

Reklama

Za: Bloomberg (2026-03-30), Patrick Sykes, Sherif Tarek, „Iran Strikes Spread as US Troop Buildup Spurs Escalation Concern”

Zapisz się na Newsletter

Bądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych.

Zapisz się

Obligacje ostrzegają przed stagflacją, a private debt dokłada kolejne rysy

Na rynku pojawił się niepokojący zestaw sygnałów, który ostatnio widziano tuż przed kryzysem z 2008 r.: ropa powyżej 100 USD za baryłkę, rentowność 2-letnich obligacji USA ponad poziom stóp Fed oraz tzw. niedźwiedzie spłaszczenie krzywej dochodowości. To ma sugerować, że inwestorzy zaczynają wyceniać scenariusz wyższych stóp na dłużej i rosnące ryzyko stagflacji. Autor podkreśla jednak, że nie wszyscy eksperci odczytują te sygnały równie alarmistycznie – część uważa, że rynek może przeceniać krótkoterminowy impuls inflacyjny, jeśli gospodarka zacznie wyraźniej zwalniać. Dodatkowym ostrzeżeniem jest pogorszenie technicznego obrazu giełd: MSCI ACWI spadł poniżej 200-dniowej średniej, pogorszyła się szerokość rynku, a VIX wyraźnie wzrósł. Tekst dorzuca do tego wątek private debt, gdzie ograniczenia wykupów w funduszach BlackRock, Blackstone i Blue Owl budzą skojarzenia z napięciami znanymi z okresu przed kryzysem finansowym. Autor zaznacza jednak, że skala tego rynku jest dziś wyraźnie mniejsza niż rynku subprime w 2007 r.

Za: Aripaev (2026-03-30), Martin Raik, „Rynek obligacji bije na alarm. Pojawiają się wzorce przypominające te z 2008 r.”

WIG20 jeszcze się broni

Warszawska giełda wygląda dziś relatywnie dobrze na tle wielu rynków świata, ale – jak pokazuje Andrzej Pałasz – ta odporność może być bardziej pozorna niż trwała. WIG20 wciąż utrzymuje dodatnią stopę zwrotu od początku roku, choć globalnie rośnie presja podażowa, a coraz więcej indeksów schodzi wyraźnie pod kreskę. Źródłem siły polskiego rynku nie jest jednak szeroka poprawa sentymentu, lecz przede wszystkim specyficzna struktura indeksu: mocny wzrost Orlenu, wsparty dobrym zachowaniem LPP i Żabki. Problem w tym, że to, co dziś podtrzymuje WIG20, może jutro stać się jego słabością. Artykuł zwraca uwagę, że Polska należy do gospodarek szczególnie wrażliwych na przedłużający się szok energetyczny, a rynek obligacji już wysyła alarmowe sygnały, z rentownością 10-latek blisko 6 proc. Jeśli konflikt na Bliskim Wschodzie się przeciągnie, GPW może nie utrzymać relatywnej siły i po prostu dogonić Europę w spadkach.

Za: Parkiet (2026-03-30), Andrzej Pałasz, „Rynki. Polski rynek trzyma się na włosku i może być o krok od załamania”

Erste wchodzi do oferty Santander TFI jeszcze przed rebrandingiem

Santander TFI zaczyna porządkować ofertę po przejęciu przez austriacką grupę Erste. Jak pisze Kamil Kosiński, od 26 czerwca zmienią się zapisy statutowe dwóch subfunduszy z parasola Santander Prestiż SFIO: Santander Prestiż Akcji Globalnych i Santander Prestiż Prosperity. Oba działają w formule master-feeder, czyli gros środków klientów trafia do zagranicznych funduszy, które odpowiadają za właściwe inwestycje. Teraz dotychczasowe rozwiązania Santandera mają zostać zastąpione funduszami Erste. W pierwszym przypadku Santander GO Global Equity ustąpi miejsca Erste Responsible Stock Global, a w drugim Santander Prosperity zostanie wymieniony na Erste Fair Invest. To oznacza, że integracja po styczniowym sfinalizowaniu przejęcia Santander Banku Polska i Santander TFI wchodzi w etap operacyjny, jeszcze przed formalnym rebrandingiem. 

Za: Puls Biznesu (2026-03-30), Kamil Kosiński, „Santander TFI wprowadzi Erste do funduszy”

PZU dorzuca złoto do ETF-owej oferty

TFI PZU szykuje trzeci fundusz notowany na GPW i tym razem stawia na złoto. Jak pisze Kamil Kosiński, KNF wydała już zgodę na utworzenie PZU ETF Gold, którego debiut planowany jest na maj. Fundusz ma odwzorowywać indeks Bloomberg Gold Subindex Total Return, a ekspozycję na kruszec będzie budował nie przez fizyczne złoto ani akcje spółek wydobywczych, lecz syntetycznie – za pomocą kontraktów terminowych. To ważne, bo taki model ma z jednej strony poprawiać odwzorowanie cen złota, a z drugiej ograniczać koszty względem innych metod replikacji. ETF będzie też zabezpieczał ryzyko walutowe, podobnie jak planowany na kwiecień PZU ETF MSCI World. Po marcowym debiucie pierwszego funduszu PZU widać, że ubezpieczeniowa grupa chce szybko zbudować pełniejszą ofertę pasywną – w całym 2026 r. planuje pokazać łącznie sześć ETF-ów.

Za: Puls Biznesu (2026-03-30), Kamil Kosiński, „Złoty ETF od TFI PZU ma zadebiutować w maju”

GPW przeżywa pasywny boom

Warszawska giełda wreszcie zaczyna doganiać świat w obszarze inwestowania pasywnego. W ostatnich miesiącach nastąpił prawdziwy skok podaży: między sierpniem 2025 r. a marcem 2026 r. oferta ETF-ów i ETN-ów na GPW oraz GlobalConnect podwoiła się do 28 instrumentów od siedmiu dostawców. Obok lokalnych graczy pojawili się globalni giganci, tacy jak iShares czy Vanguard, a inwestorzy zyskali dostęp nie tylko do indeksów akcyjnych, ale też do AI, obronności, Japonii, rynków wschodzących, złota, srebra i kryptowalut. Za wzrostem oferty idzie także popyt: w 2025 r. obroty ETF-ami i ETC sięgnęły 3,3 mld zł, a początek 2026 r. zapowiada kolejny rekord. Autor trafnie pokazuje też dwa dodatkowe motory tej zmiany: spadek kosztów transakcyjnych oraz rosnącą konkurencję cenową między dostawcami. Jeśli dojdzie do reformy umożliwiającej polskim ETF-om działanie w formule UCITS, rynek pasywny na GPW może wejść w kolejny etap dojrzewania.

Za: Bankier.pl (2026-03-30), Michał Kubicki, „Sypnęło ETF-ami na GPW. Dynamika iście rewolucyjna”

PKO BP szykuje zagraniczny marsz

PKO BP przyspiesza zagraniczną ekspansję, choć na razie robi to ostrożnie. Jak pisze Eugeniusz Twaróg, do końca 2026 r. największy polski bank ma otworzyć cztery nowe oddziały korporacyjne – w Hiszpanii, we Włoszech, Francji i Holandii – a docelowo zbudować sieć 12 placówek. Dziś skala tego biznesu pozostaje niewielka: cztery działające oddziały miały na koniec 2025 r. ok. 6 mld zł aktywów, czyli niewiele ponad 4 proc. aktywów pionu korporacyjnego. Artykuł stawia jednak tezę, że to tylko etap przejściowy. Miejsca do wzrostu na krajowym rynku stopniowo ubywa, więc PKO BP wcześniej czy później będzie musiał wrócić do pytania o pierwszą od 22 lat akwizycję za granicą. Tym razem nie chodzi jednak o duży bank, lecz raczej o lekkie przejęcia – np. firm technologicznych z obszaru płatności i e-commerce. To miałaby być bezpieczniejsza droga niż powtórka z kosztownej i mało udanej przygody z Kredobankiem w Ukrainie.

Za: Puls Biznesu (2026-03-30), Eugeniusz Twaróg, „PKO BP zbuduje cztery oddziały za granicą. Czas przymierzyć się do pierwszej od 22 lat akwizycji”

Rekord VAT nie wziął się znikąd

Styczniowe 42 mld zł wpływów z VAT wygląda imponująco, ale – jak pokazują Grzegorz Osiecki i Tomasz Żółciak – rekord nie był wyłącznie efektem dobrej koniunktury. Ważną rolę odegrały też wyjątkowo niskie zwroty podatku: w styczniu wyniosły 13 mld zł, wobec ponad 19 mld zł w grudniu. Ekonomiści podejrzewają, że resort finansów świadomie przesunął część zwrotów, by zbudować budżetową poduszkę na początku roku. Ministerstwo tłumaczy różnice decyzjami podatników i sezonowością, ale skala wahań między końcem roku a styczniem znów budzi pytania o "zarządzanie" przepływami z VAT. Problem w tym, że taki manewr pomaga tylko w krajowej statystyce budżetowej, a nie poprawia obrazu finansów publicznych w ujęciu ESA. Do tego po rekordowym styczniu przyszedł bardzo słaby luty, a dalsze dochody mogą obciążyć zarówno szybsze zwroty po wdrożeniu KSeF, jak i paliwowa tarcza rządu po wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie.

Za: money.pl (2026-03-30), Grzegorz Osiecki, Tomasz Żółciak, „42 mld zł. Padł rekord. Długo nie było wiadomo, co się stało z VAT”