Co to jest ETF? Zasady działania ETF-ów

ETF-y należą dziś do najpopularniejszych produktów inwestycyjnych na świecie. Słyną przede wszystkim z inwestowania indeksowego, choć nie wszystkie ETF-y są zarządzane pasywnie. W tym przewodniku wyjaśniamy, czym są ETF-y, jak działają, jakie mają zalety i wady, ile kosztują oraz jak rozpocząć inwestowanie w nie.

Najważniejsze informacje w skrócie:

• ETF (Exchange Traded Fund) rodzaj funduszu inwestycyjnego, którego tytuły uczestnictwa są notowane na giełdzie papierów wartościowych.
• Aby zainwestować w ETF, potrzebny jest rachunek maklerski z dostępem do giełdy, na której jest on notowany.
• ETF-y są przedmiotem obrotu na giełdzie, są notowane przez całą sesję giełdową – można je kupować i sprzedawać (tak jak w przypadku akcji).
• Większość ETF-ów jest zarządzana pasywnie. Ich celem jest możliwie wierne odwzorowanie wyników wybranego indeksu.
• W przypadku funduszy ETF warto zwracać uwagę nie tylko na jego koszty, ale również na śledzony indeks, metodę replikacji, płynność, sposób wypłaty dochodów i ryzyko walutowe.

Jak działają fundusze ETF 

Fundusz ETF (Exchange Traded Fund) to fundusz inwestycyjny notowany na giełdzie. Jego tytułami uczestnictwa można handlować podczas sesji giełdowej, podobnie jak akcjami.

Fundusz inwestycyjny jest formą wspólnego inwestowania. Środki wielu inwestorów są lokowane zgodnie z określoną polityką inwestycyjną w akcje, obligacje lub inne instrumenty finansowe. Fundusze nie gwarantują realizacji założonego celu inwestycyjnego ani uzyskania określonego wyniku. Należy liczyć się z możliwością poniesienia straty.

Jak działa ETF? W przeciwieństwie do tradycyjnych funduszy inwestycyjnych jego tytuły uczestnictwa są notowane na giełdzie w systemie notowań ciągłych. Można więc kupować je i sprzedawać w czasie trwania sesji.

Warto przy tym rozróżnić wartość aktywów netto ETF-u (NAV) od ceny rynkowej, po której ETF jest kupowany i sprzedawany na giełdzie. Cena rynkowa powstaje na podstawie ofert kupna i sprzedaży i może czasowo nieznacznie różnić się od wartości aktywów przypadających na jednostkę funduszu.

W utrzymywaniu ceny ETF-u blisko wartości jego aktywów pomaga mechanizm tworzenia i umarzania jednostek. W procesie uczestniczą wyspecjalizowane instytucje finansowe, które mogą tworzyć lub umarzać duże pakiety jednostek ETF-u. Mechanizm ten oraz działalność animatorów rynku ograniczają skalę odchyleń ceny giełdowej od wartości aktywów funduszu.

💡Porównaj ETF-y dostępne w Polsce z funduszami inwestycyjnymi

Czy fundusze ETF to fundusze pasywne?

Fundusze ETF powstały jako produkty pasywne, czyli umożliwiające łatwe inwestowanie w indeksy i dlatego są powszechnie utożsamiane z inwestowaniem pasywnym. Celem inwestowania pasywnego jest odzwierciedlanie zachowania określonego rynku lub indeksu, a nie próba osiągnięcia wyniku wyższego od rynku poprzez aktywną selekcję papierów wartościowych.

Nie wszystkie ETF-y są jednak zarządzane pasywnie. Na rynku dostępne są również aktywnie zarządzane fundusze ETF, w których o składzie portfela decyduje zarządzający zgodnie z przyjętą strategią inwestycyjną.

Osobną kategorią są fundusze typu smart beta, które zazwyczaj śledzą indeks skonstruowany według określonych reguł, np. premiujący spółki dywidendowe, spółki o niskiej zmienności albo akcje charakteryzujące się określonym czynnikiem inwestycyjnym. Takie fundusze mogą więc być zarządzane pasywnie, mimo że ich strategia różni się od zwykłego indeksu ważonego kapitalizacją.

Co to jest inwestowanie pasywne? To strategia inwestycyjna polegająca na śledzeniu wybranego indeksu lub rynku w celu możliwie wiernego odtworzenia jego wyników.

W funduszu aktywnie zarządzanym zarządzający podejmuje decyzje, które mają przynieść wynik lepszy od określonego punktu odniesienia. W funduszu pasywnym najważniejsze jest natomiast możliwie dokładne odwzorowanie wyników indeksu.

Dzięki prostszemu procesowi inwestycyjnemu fundusze pasywne często mają niższe koszty niż fundusze aktywnie zarządzane.

Nikt nie oczekuje od funduszu pasywnego, aby systematycznie wypracowywał wynik lepszy od indeksu. Istotne jest przede wszystkim to, jak dokładnie go odwzorowuje.

Co to oznacza, że ETF to fundusz notowany na giełdzie?

To, że ETF jest notowany na giełdzie papierów wartościowych oznacza, że aby zainwestować w ETF, trzeba posiadać rachunek inwestycyjny w domu maklerskim zapewniającym dostęp do giełdy, na której dany ETF jest notowany. Tym ETF różni się od tradycyjnego funduszu inwestycyjnego, który można kupić bezpośrednio u TFI albo za pośrednictwem banku czy innego dystrybutora.

ETF-y są dostępne w trakcie sesji giełdowej (jak akcje). Ich ceny zmieniają się na bieżąco (intraday pricing). Na cenę wpływa przede wszystkim wartość aktywów znajdujących się w portfelu funduszu, ale również aktualne zlecenia kupna i sprzedaży oraz płynność rynku.

Cena ETF-u może więc chwilowo znajdować się nieco powyżej lub poniżej wartości aktywów netto przypadającej na jednostkę. W przypadku płynnych ETF-ów działanie animatorów rynku oraz mechanizmu kreacji i umarzania jednostek zwykle ogranicza skalę takich różnic.

W przypadku tradycyjnych funduszy inwestycyjnych wycena jest zazwyczaj dokonywana raz dziennie, natomiast ETF-em można handlować w czasie sesji.

Inwestor może również składać zlecenia z limitem ceny, określając maksymalną cenę zakupu albo minimalną cenę sprzedaży.

Trzeba się przy tym liczyć z prowizjami maklerskimi oraz innymi kosztami transakcyjnymi. Ich wysokość zależy od aktualnej oferty biura maklerskiego.

💡 Fundusze ETF mogą być wykorzystywane zarówno przez początkujących, jak i doświadczonych inwestorów. Są popularnym narzędziem do budowy długoterminowych, zdywersyfikowanych portfeli.

Jakie opłaty wiążą się z ETF-ami? Ile kosztują ETF-y?

Inwestycja w ETF-y związana jest z kilkoma rodzajami kosztów.

• Koszty obciążające aktywa

Jednym z podstawowych wskaźników kosztowych ETF-u jest TER (Total Expense Ratio). Pokazuje on, jaka część aktywów funduszu jest w skali roku przeznaczana na pokrywanie kosztów jego funkcjonowania, m.in. zarządzania i administracji. Koszty te są uwzględniane w wycenie funduszu – inwestor nie opłaca ich osobnym przelewem. Wartość wskaźnika podawana jest w skali roku, ale naliczana jest każdego dnia notowań (w ułamkowej części).

Z reguły pasywne ETF-y są tańsze od tradycyjnych aktywnie zarządzanych funduszy inwestycyjnych. Sam TER nie pokazuje jednak wszystkich kosztów związanych z inwestycją.

Fundusz ponosi także koszty transakcyjne wynikające z zarządzania jego portfelem. Mogą one wpływać na różnicę między wynikiem ETF-u a wynikiem odwzorowywanego indeksu.

💡Z reguły fundusze ETF są tańsze od tradycyjnych funduszy inwestycyjnych, co wynika z tego, że większość z nich to produkty pasywne, niewymagające całego sztabu analityków.

• Prowizje maklerskie (koszty transakcyjne)

Przy kupnie lub sprzedaży ETF-u inwestor może zapłacić prowizję maklerską. Jej wysokość zależy od taryfy danego brokera, zazwyczaj jest wyrażona jako procent kwoty transakcji, nie mniej niż X zł – np. 0,25%, min. 19 zł.

W przypadku zakupu ETF-u notowanego w innej walucie może pojawić się również koszt przewalutowania. Niektóre biura maklerskie pobierają także opłaty za prowadzenie lub przechowywanie papierów wartościowych po przekroczeniu określonych limitów.

Dlatego przed wyborem rachunku warto sprawdzić całą tabelę opłat, a nie tylko prowizję od pojedynczej transakcji. Opłaty te obniżają stopę zwrotu z inwestycji, dlatego warto zwrócić uwagę na częstotliwość (czyli nie za często) i kwoty transakcji (by nie były za niskie).

• Spread

Kosztem pośrednim jest również spread (bid-ask spread), czyli różnica pomiędzy najlepszą ceną, po której można ETF kupić, a ceną, po której można go sprzedać. Wysokość spreadu zależy m.in. od płynności aktywów znajdujących się w portfelu ETF-u, aktywności animatorów rynku i aktualnej sytuacji rynkowej.

Spready mogą zwiększać się w okresach silnej zmienności oraz wtedy, gdy giełdy, na których handlowane są aktywa bazowe danego ETF-u, są zamknięte. Dlatego przy zawieraniu transakcji warto sprawdzać aktualne oferty kupna i sprzedaży i rozważyć korzystanie ze zleceń z limitem ceny.

Zalety ETF-ów

Niektóre zalety ETF-ów wynikają z konstrukcji funduszu inwestycyjnego, inne z tego, że są one notowane na giełdzie. Podstawową zaletą jest możliwość zainwestowania w wiele różnych papierów wartościowych jednocześnie, często także na rynkach zagranicznych, przy stosunkowo niewielkim kapitale.

Pozostałe zalety to:

• Transparentność – informacje o polityce inwestycyjnej, indeksie i składzie portfela są szeroko dostępne, a wielu dostawców ETF-ów publikuje informacje o portfelu z dużą częstotliwością.
• Prostota – w przypadku pasywnego ETF-u strategię można w dużej mierze zrozumieć poprzez analizę indeksu, który fundusz odwzorowuje.
• Niskie koszty wejścia – podobnie jak w większości klasycznych funduszy inwestycyjnych próg wejścia jest niski. Jednostka ETF może być warta nawet kilkadziesiąt złotych. Warto jednak pamiętać o prowizjach maklerskich, których wysokość może zależeć od kwoty inwestycji (im niższa kwota, tym koszt może być wyższy).
• Łatwość zakupu i sprzedaży – ETF-em można handlować w trakcie sesji giełdowej.
• Szerokość oferty – dostępne są tysiące produktów dających ekspozycję na różne klasy aktywów, rynki, sektory i strategie inwestycyjne.
• Możliwość dywersyfikacji – jeden ETF może obejmować dziesiątki, setki, a nawet tysiące papierów wartościowych.

👉Sprawdź ofertę: ETF y zagraniczne

Jakie są wady i ryzyka ETF-ów?

ETF nie jest produktem pozbawionym ryzyka. Jego wartość może zarówno rosnąć, jak i spadać, a inwestor może stracić część zainwestowanych pieniędzy.

Do najważniejszych ryzyk należą:

• ryzyko rynkowe – jeżeli spada wartość aktywów wchodzących w skład indeksu, spada również wartość ETF-u;
• ryzyko walutowe – jeśli aktywa funduszu są denominowane w innych walutach niż waluta inwestora;
• tracking difference – wynik ETF-u może różnić się od wyniku indeksu ze względu m.in. na koszty, podatki czy sposób replikacji;
• ryzyko płynności i spreadu – w niesprzyjających warunkach rynkowych różnica między ceną kupna i sprzedaży może się zwiększać;
• ryzyko kontrahenta – może mieć znaczenie szczególnie w przypadku ETF-ów wykorzystujących instrumenty pochodne;
• ryzyko koncentracji – ETF nie musi być dobrze zdywersyfikowany tylko dlatego, że zawiera wiele spółek. Niektóre indeksy są silnie skoncentrowane na określonym kraju, sektorze lub kilku największych spółkach.

Szczególnej ostrożności wymagają ETF-y lewarowane i odwrotne. Są to bardziej złożone produkty, których zachowanie w dłuższym okresie może znacznie różnić się od prostego pomnożenia zmiany indeksu przez określony poziom dźwigni.

Jakie są rodzaje funduszy ETF?

Istnieje szeroka gama funduszy ETF inwestujących w różne klasy aktywów i podklasy aktywów. Aktywa bazowe składające się na konkretny ETF mogą być przeróżne.

• ETF-y akcyjne inwestują w koszyki akcji spółek z wybranego kraju, regionu, sektora albo całego świata. W zależności od konstrukcji mogą stanowić podstawową część portfela lub jego uzupełnienie. Są to m.in. ETF-y naśladujące indeksy akcji dla całego świata (np. MSCI ACWI). W zależności od spektrum inwestycyjnego nadają się na główną część portfela lub mogą stanowić element dywersyfikacji.
• Fundusze ETF obligacyjne dają ekspozycję na instrumenty dłużne, w tym głównie obligacje skarbowe, samorządowe lub korporacyjne o różnych terminach zapadalności i poziomie ryzyka.
• Fundusze ETF tematyczne, podobne do sektorowych, ale inwestujące w bardziej doprecyzowany sposób. Koncentrują się na inwestycjach w ramach określonego tematu, jak np. inwestowanie w półprzewodniki, sztuczna inteligencja, czysta energia, robotyka (takie spółki mogą pochodzić z różnych sektorów).
• Fundusze ETF towarowe – charakteryzujące się podwyższoną zmiennością, często stanowiące tylko niewielką część portfela inwestycyjnego. Do wyboru są ETF-y multisurowcowe dające ekspozycję na koszyk towarów, oraz ETF-y na konkretne surowce, indeks towarowy, np. na metale szlachetne (złoto, srebro, platynę).
• Fundusze ETF na kryptowaluty;
• Fundusze ETF multi-asset – niektóre fundusze ETF łączą w sobie różne klasy aktywów w konkretnych proporcjach, np. Vanguard LifeStrategy;
• Fundusze ETF czynnikowe, które inwestują według konkretnego kryterium: dywidendowe, momentum, małe/średnie/duże spółki, Value/Growth, niska zmienność itp.
• Fundusze ETF lewarowane (inwestujące z dźwignią, np. na WIG20lev) i odwrotne (grające na spadki, np. naśladujące wyniki indeksu WIG20short).

Jak ETF naśladuje indeks

Większość ETF-ów to fundusze pasywne, których celem jest możliwie dokładne odwzorowanie wyników określonego indeksu. Można to osiągnąć na kilka sposobów.

Replikacja fizyczna – W przypadku pełnej replikacji fizycznej ETF kupuje papiery wartościowe wchodzące w skład indeksu w wagach zbliżonych do tych, które mają one w indeksie. Na przykład ETF odwzorowujący S&P 500 może posiadać akcje spółek wchodzących w skład tego indeksu w odpowiednich proporcjach.

Próbkowanie (sampling) jest również formą replikacji fizycznej. Fundusz nie kupuje jednak wszystkich składników indeksu, lecz wybiera ich reprezentatywną część. Portfel konstruowany jest tak, aby możliwie dobrze odzwierciedlał najważniejsze cechy indeksu – m.in. strukturę sektorową, geograficzną, ryzyko i oczekiwane zachowanie. Metoda ta jest wykorzystywana szczególnie w przypadku indeksów obejmujących bardzo dużą liczbę papierów wartościowych albo instrumenty o niższej płynności. Może obniżyć koszty zarządzania, ale może też zwiększyć różnicę pomiędzy wynikiem funduszu a wynikiem indeksu.

Replikacja syntetyczna polega na wykorzystaniu instrumentów pochodnych, najczęściej kontraktów swap, dzięki którym ETF uzyskuje stopę zwrotu odpowiadającą zachowaniu określonego indeksu. Takie rozwiązanie bywa wykorzystywane tam, gdzie fizyczne odwzorowanie indeksu byłoby trudne lub kosztowne. Może również pozwalać na bardzo precyzyjne śledzenie niektórych indeksów. Jednocześnie pojawia się ryzyko kontrahenta – instytucji będącej drugą stroną transakcji. Ryzyko to jest ograniczane m.in. poprzez zabezpieczenia oraz regulacyjne limity ekspozycji, ale nie należy go całkowicie pomijać.

Niezależnie od wybranej metody wynik ETF-u nie musi być identyczny z wynikiem indeksu. Różnicę tę określa się m.in. za pomocą tracking difference.

Czy ETF-y wypłacają dywidendy?

ETF-y inwestujące w akcje mogą otrzymywać dywidendy wypłacane przez spółki znajdujące się w ich portfelu. To, co dzieje się z tymi środkami, zależy od konstrukcji funduszu.

ETF-y dystrybucyjne (Dis) wypłacają zgromadzone dochody inwestorom, zazwyczaj kilka razy w roku. Od otrzymanej dywidendy trzeba zapłacić podatek. ETF-y dystrybuujące dywidendę (Dis) są popularniejsze w Stanach Zjednoczonych.

ETF-y akumulacyjne (Acc) nie wypłacają ich inwestorowi, lecz pozostawiają środki w funduszu i reinwestują je. W Europie popularniejsze są natomiast fundusze akumulacyjne (Acc), które nie wypłacają dywidendy inwestorom, tylko uzyskane środki przeznaczają na reinwestycje. W dłuższym terminie osiągają więc nieco lepsze wyniki. Są też prostsze podczas rozliczania podatków.

Nie oznacza to, że ETF akumulacyjny z definicji osiąga wyższą stopę zwrotu niż analogiczny ETF dystrybucyjny. Jeżeli otrzymane wypłaty z funduszu dystrybucyjnego byłyby w całości reinwestowane, ekonomiczny efekt – przed uwzględnieniem podatków i kosztów – powinien być zbliżony.

ETF akumulacyjny automatyzuje jednak reinwestowanie dochodów i z perspektywy polskiego inwestora może upraszczać bieżące rozliczenia, ponieważ inwestor nie otrzymuje wypłaty gotówkowej. Szczegółowe skutki podatkowe zależą jednak m.in. od konstrukcji ETF-u, jego kraju rejestracji oraz rodzaju rachunku inwestycyjnego.

Ile ETF-ów warto mieć w portfelu?

Na to pytanie nie ma jednej odpowiedzi. Wybór ETF-ów i ich liczby zależy od osobistego celu inwestycyjnego, horyzontu inwestycji oraz akceptowanego poziomu ryzyka.

Jednym wystarczy jeden ETF, jeśli jest wystarczająco zdywersyfikowany, np. iShares V - iShares MSCI ACWI UCITS ETF (Acc) (USD), Vanguard FTSE All-World UCITS ETF (Dis) (USD) lub SPDR MSCI All Country World UCITS ETF (Acc) (USD), które obejmują akcje z całego świata. Inni wolą bardziej zdywersyfikowane portfele zarówno pod kątem różnych klas aktywów, jak i różnych rynków.

Większa liczba ETF-ów nie musi automatycznie oznaczać lepszej dywersyfikacji. Dwa różne ETF-y mogą bowiem posiadać wiele tych samych spółek.

👉 Więcej o budowie portfela ETF-ów przeczytasz tu

ETF a ETP

ETF-y należą do szerszej grupy produktów notowanych na giełdzie określanych jako ETP (Exchange Traded Products). ETP to zbiorcze określenie instrumentów, którymi można handlować na giełdzie podobnie jak akcjami.

Do ETP zalicza się m.in.:

• ETF-y (Exchange Traded Funds): Najpopularniejsze z nich. To fundusze inwestycyjne notowane na giełdzie, które zazwyczaj naśladują konkretny indeks giełdowy. Mogą śledzić indeks albo być zarządzane aktywnie. 
• ETC (Exchange Traded Commodity / Currency): instrumenty wykorzystywane przede wszystkim do uzyskiwania ekspozycji na surowce (np. złoto, ropa) lub waluty. W zależności od konstrukcji mogą być zabezpieczony fizycznym aktywem albo wykorzystywać instrumenty pochodne. Ceny ETC wahają się w zależności od zmian cen towarów bazowych, zazwyczaj koncentrują się na śledzeniu dziennego wyniku towaru bazowego lub koszyka towarów. ETC są notowane na giełdzie na takich samych zasadach, jak akcje i ETF-y.
• ETN-y (Exchange Traded Notes): papiery dłużne emitenta, którego wartość jest powiązana z zachowaniem określonego indeksu lub aktywa. Konstrukcja ETN powoduje, że inwestor powinien zwrócić uwagę także na ryzyko emitenta. 

Który ETF wybrać?

Na rynku mamy obecnie ponad 10 tysięcy ETF-ów. W polskich domach maklerskich jest dostępnych ponad 1200 funduszy. Wybór jest więc ogromny. Jak przy każdym instrumencie finansowym najważniejsze jest dopasowanie ETF-a do własnej strategii inwestycyjnej i poziomu awersji do ryzyka. Ważny jest więc wybór klasy aktywów oraz wybór sposobu inwestowania: aktywny czy pasywny.

Fundusze ETF to prosty sposób na inwestycję w koniunkturę panującą na danym rynku. Jeśli stawiamy na ETF-y pasywne, drugi krok to wybór indeksu, którego wyniki ma naśladować ETF.

Na rynku są tysiące różnych indeksów, dających ekspozycje na różne klasy aktywów, regiony, konkretne sektory. Mają także różne metody obliczania. Wybierając dany ETF, dobrze więc wiedzieć, co kryje się pod indeksem, który dany ETF naśladuje.

Jedną z ważniejszych cech, na które warto zwrócić uwagę, jest to, czy indeks, który naśladuje ETF, jest indeksem cenowym (odzwierciedlającym zmiany cen akcji wchodzących w skład indeksu) czy indeksem dochodowym (który uwzględnia także otrzymane dywidendy i prawa poboru – Total Return lub Net Total Return). Przykładowe indeksy dochodowe: WIG, mWIG40 TR.

Więcej w tekście: Czym jest indeks.

Uważaj na ryzyko walutowe

W przypadku ETF-ów trzeba rozróżnić walutę notowania, walutę bazową funduszu oraz waluty aktywów znajdujących się w jego portfelu. Sama waluta, w której ETF jest notowany na giełdzie, nie przesądza o ryzyku walutowym inwestycji.

Przykładowo ETF inwestujący w amerykańskie akcje może być notowany zarówno w dolarach, jak i w euro. Zakup jego jednostek w euro nie sprawia automatycznie, że znika ekspozycja na dolara – o ryzyku walutowym decyduje przede wszystkim to, w jakich walutach denominowane są aktywa znajdujące się w portfelu.

Inaczej wygląda sytuacja w przypadku ETF-ów stosujących zabezpieczenie walutowe, oznaczane zazwyczaj określeniem hedged.

💡UWAŻAJ NA WALUTĘ: wahania kursów walut mają wpływ na opłacalność Twojej inwestycji!

Walutą bazową wielu ETF-ów jest amerykański dolar (ETF notowany w USD), ale mogą być też notowane w euro, juanie, funcie czy innej walucie. To oznacza, że z perspektywy polskiego inwestora opłacalność inwestycji będzie w znacznej mierze uzależniona od zmian kursów walutowych (ryzyko walutowe). Jedynie AgioFunds TFI wspólnie z Beta ETF oferują ETF-y w PLN na polskiej giełdzie.

Jak i gdzie kupić ETF?

ETF-y są dostępne za pośrednictwem rachunku maklerskiego prowadzonego przez dowolne biuro maklerskie. Notowane są na wielu giełdach, w tym na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Można je kupić i sprzedać w trakcie trwania sesji. Wystarczy posiadać rachunek maklerski.

Największym rynkiem ETF-ów są Stany Zjednoczone. Amerykańskie ETF-y często charakteryzują się dużą skalą działalności i wysoką płynnością. Bezpośredni dostęp europejskich inwestorów detalicznych do wielu funduszy zarejestrowanych w USA jest jednak ograniczony z powodów regulacyjnych, m.in. ze względu na wymogi dotyczące dokumentów informacyjnych dla inwestorów detalicznych. Dlatego w ofercie europejskich brokerów dominują ETF-y zarejestrowane w Europie, w tym fundusze zgodne z regulacjami UCITS.

Rynek europejski liczebnie ma więcej funduszy niż  rynek amerykański, to pod względem aktywów jest nieco mniejszy. To skutkuje m.in. nieco niższą płynnością, czy nieco wyższymi opłatami za zarządzanie.

ETF-y i inne ETP są notowane również na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Oferta GPW w ostatnich latach wyraźnie się poszerzyła i obejmuje produkty krajowych oraz zagranicznych dostawców. 

W serwisie Analizy.pl prezentujemy ofertę ETF-ów dostępnych w polskich domach maklerskich, w tym polskiej firmy AgioFunds TFI współpracującej z Beta TFI (certyfikaty inwestycyjne ETF).

Innym sposobem na kupowanie ETF-ów jest skorzystanie z tzw. robo-doradców. To usługi inwestycyjne mające na celu ułatwienie wyboru strategii dostosowanej do naszego profilu. Robo-doradcy automatyzują inwestowanie zgodnie z założeniami oferowanych strategii. Przykładem robo-doradcy jest Finax.

💡Gdy podejmujesz jakąkolwiek decyzję inwestycyjną, kieruj się własną oceną sytuacji faktycznej i prawnej.

 Informacje zawarte w tej publikacji nie stanowią rekomendacji inwestycyjnej w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa. Pamiętaj, że inwestowanie w instrumenty finansowe wiąże się z ryzykiem i nie gwarantuje realizacji założonego celu inwestycyjnego ani uzyskania określonego wyniku inwestycyjnego. 

# zakup ETF  # ETF-y notowane # ETF-y zagraniczne # Jak działają etf y dowiesz się tutaj. # Exchange Traded Fund  # pasywne inwestowanie