Schroders: Cztery powody, by znów spojrzeć na aktywne fundusze globalnych akcji

Schroders przekonuje, że inwestorzy nie muszą dziś wybierać wyłącznie między tanim ETF-em a mocno skoncentrowanym funduszem aktywnym. Pośrodku jest jeszcze rozwiązanie, które ma łączyć szeroką ekspozycję na rynek z selekcją spółek i kontrolą ryzyka.

Taką rolę ma pełnić strategia QEP Global Core. To szeroko zdywersyfikowany portfel globalnych akcji, zarządzany aktywnie, ale z ograniczonymi odchyleniami od benchmarku. Celem nie jest tu postawienie wszystkiego na kilka modnych nazw, ale systematyczne szukanie spółek, które wyglądają atrakcyjnie pod względem wyceny i jakości biznesu.

Indeksy są coraz bardziej skupione

Pierwszy argument za aktywnym podejściem dotyczy samej konstrukcji rynku. Globalne indeksy są dziś mocno skoncentrowane, a ich wyniki w dużym stopniu zależą od relatywnie niewielkiej grupy największych spółek. To oznacza, że inwestor kupujący pasywną ekspozycję w praktyce coraz mocniej stawia na te same segmenty rynku.

Zdaniem Schrodersa w takim otoczeniu rośnie znaczenie selekcji. Poza najbardziej popularnymi spółkami nadal można znaleźć wiele firm o solidnych fundamentach i bardziej rozsądnych wycenach. Aktywne zarządzanie daje większą szansę, by do nich dotrzeć.

Reklama

Na całym świecie istnieje ponad 58 000 spółek notowanych na giełdzie. To znacznie przewyższa liczbę spółek publicznych w jakimkolwiek kraju, a nawet w szerokim regionie, takim jak strefa euro czy region Azji i Pacyfiku. Aktywni inwestorzy mogą w pełni wykorzystać możliwości rynków na całym świecie, ponieważ, w przeciwieństwie do strategii pasywnych, nie ograniczają się do posiadania akcji spółek wchodzących w skład głównych indeksów.

Globalny rynek to więcej niż największe spółki

Drugi argument jest prosty: globalny rynek akcji jest znacznie szerszy, niż pokazują to najpopularniejsze indeksy. Pasywne podejście z definicji podąża za strukturą benchmarku, a więc premiuje spółki największe i już mocno obecne w portfelach inwestorów.

Nadzwyczajne wyniki rynku amerykańskiego były zasługą jedynie kilku spółek o dużej kapitalizacji, znanych jako „Wspaniała Siódemka”, które działają głównie w sektorze technologicznym. Poza tymi akcjami inne rynki akcji, takie jak europejski, przyniosły zwroty porównywalne ze Stanami Zjednoczonymi. Dla inwestorów, którzy mogą obawiać się nadmiernej koncentracji swoich portfeli na tak małej grupie akcji amerykańskich, strategia globalna może zapewnić bardzo potrzebną dywersyfikację.

Aktywna strategia pozwala spojrzeć szerzej. Zamiast ograniczać się do podmiotów, które ważą najwięcej w indeksie, można szukać okazji także w mniej oczywistych segmentach rynku, regionach czy branżach. Właśnie tam, według Schrodersa, częściej pojawia się dziś potencjał do budowania wartości dodanej.

Nie tylko wynik, ale też kontrola ryzyka

Trzeci powód to kwestia ryzyka. Schroders zwraca uwagę, że aktywne zarządzanie nie musi oznaczać agresywnego portfela i dużych zakładów na pojedyncze spółki czy sektory. Istnieją strategie, które utrzymują szeroką dywersyfikację i jednocześnie próbują poprawić wynik względem indeksu.

W praktyce chodzi o strategię aktywną, ale prowadzoną blisko indeksu. Taki portfel nadal pozostaje mocno zakorzeniony w rynku, ale daje zarządzającemu przestrzeń do drobnych, przemyślanych odchyleń. To może mieć znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy inwestor szuka nie rewolucji w portfelu, lecz bardziej wyważonego sposobu na poprawę relacji zysku do ryzyka.

Amerykański sektor technologiczny to niejedyna opcja. Inne sektory, takie jak opieka zdrowotna i energetyka, również mają obiecujące perspektywy długoterminowego wzrostu. Portfel inwestujący zarówno na rynkach rozwiniętych, jak i rozwijających się, może również skorzystać z większego potencjału wzrostu rynków wschodzących, które mają mniej dojrzałe gospodarki niż ich odpowiedniki na rynkach rozwiniętych, co przekłada się na wyższe perspektywy wzrostu.

Wszystkie trendy w tych krajach – takie jak rosnąca urbanizacja i rosnąca klasa średnia – stwarzają znaczące możliwości dla firm obsługujących tych klientów. Dla inwestorów wzrost nie musi wynikać wyłącznie z rozwoju gospodarek i rosnących marż zysku.

Zapisz się na Newsletter

Bądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych.

Zapisz się

Wzrost może również wynikać ze znacznego wzrostu cen akcji spółek. Na tym polu globalni inwestorzy również mają przewagę. Na niektórych rynkach, takich jak amerykański, wyceny akcji są wysokie. Nawet gdy spółki znacznie zwiększają swoje zyski, mnożniki, które inwestorzy płacą za te zyski, są wyjątkowo wysokie w porównaniu z ich historią. Aktywny globalny zarządzający może znaleźć rynki, sektory i spółki, gdzie wyceny są mniej wysokie — a możliwości wzrostu poprzez wzrost cen akcji mogą być większe.

Liczy się proces, a nie wielkie zakłady

Czwarty argument dotyczy samego sposobu doboru spółek. Schroders podkreśla, że przewaga w globalnych akcjach nie musi wynikać z trafienia jednej spektakularnej inwestycji. Częściej jest efektem konsekwentnego procesu, który pozwala odsiać spółki przewartościowane i skupić się na tych, które łączą rozsądną wycenę z dobrą jakością.

Globalni zarządzający aktywami aktywnymi mają wiele możliwości ograniczenia ryzyka związanego z obecnymi zakłóceniami, takimi jak geopoliyczne konflikty, wojna handlowa czy błyskawiczny rozwój sztucznej inteligencji. Globalni zarządzający mogą inwestować w różnych regionach geograficznych, zarówno na rynkach rozwiniętych, jak i wschodzących. Mogą również dostosowywać swoją alokację do sektorów i nie są ograniczeni, jak w przypadku strategii pasywnych, do wag sektorowych w danym indeksie. W zależności od zakresu portfela, mogą również mieć możliwość inwestowania w spółki o dużej i małej kapitalizacji oraz skłaniania się ku różnym stylom, takim jak wartość lub wzrost. Dzięki tej elastyczności zarządzający mogą utrzymać ekspozycję na segmenty, które są najbardziej preferowane w różnych scenariuszach rynkowych.

Kiedy na rynkach panuje niestabilność, warto mieć pełen wachlarz możliwości wyboru, aby ograniczyć wpływ recesji.

To podejście może być szczególnie ważne w okresie, gdy rynek przestaje rosnąć szerokim frontem, a różnice między poszczególnymi spółkami stają się coraz większe. W takim otoczeniu sama ekspozycja na indeks może nie wystarczyć, by wykorzystać pełnię możliwości, jakie daje globalny rynek.

Źródło: Schroders, „Four reasons to consider exposure to active global equities”