Banki – pierwszy przypadek przymusowej restrukturyzacji i jego implikacje

„W dniu 15 stycznia 2020 r. Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG) wydał decyzję o rozpoczęciu przymusowej restrukturyzacji Podkarpackiego Banku Spółdzielczego (PBS) z siedzibą w Sanoku. Ze względu na złą sytuację kapitałową PBS 17 stycznia 2020 r. Fundusz przejął nad nim kontrolę oraz wyznaczył administratora.”  Tak zaczyna się komunikat BFG dotyczący pierwszego w Polsce przypadku przymusowej restrukturyzacji (resolution). Jest to ważne wydarzenie w historii polskiego rynku finansowego, z którym łączy się szereg implikacji.

Reklama

Czytaj więcej: PBS Sanok w przymusowej restrukturyzacji - obligacje ulegają umorzeniu

Zapisz się na Newsletter

Bądźmy w kontakcie! Prosto na Twojego maila będziemy wysyłać skrót najważniejszych informacji ze świata finansów, powiadomienia o nowościach rynkowych, najnowsze oceny i raporty oraz codzienne notowania wybranych przez Ciebie funduszy inwestycyjnych.

Zapisz się

Po pierwsze – generalnie to dobrze, że w końcu podjęto taką decyzję i przeprowadzono operację na żywym organizmie. Od teorii przeszliśmy do praktyki. Ćwiczenie przeprowadzono na relatywnie małym podmiocie.

Po drugie – jest to wyraźny sygnał dla banków z wyzwaniami (na szczęście nie ma ich wiele), że słaba kondycja nie będzie tolerowana w nieskończoność. Zarządy tych instytucji muszą mieć strategiczny plan działań, z którego powinno wynikać, że banki będą w stanie prowadzić działalność zgodnie z wszelkimi wymogami kapitałowymi.

Po trzecie – środki deponentów w całości (do równowartości 100 tys. euro) lub w znacznej części (szczegóły w komunikacie BFG) są bezpieczne i przeniesione do Banku Nowego BFG.  Po kilkudniowym zawieszeniu, ich obsługa będzie prowadzona na normalnych / wcześniejszych zasadach. To powinno działać uspakajająco, szczególnie na klientów indywidualnych.

Po czwarte – w zupełnie innym położeniu znalazły się osoby posiadające udziały członkowskie oraz obligacje banku. Ich wartość została wyzerowana. Oznacza to, że obligatariusze (ponoć wartość wyemitowanych obligacji wynosiła ok. 100 mln zł) poniosą 100% stratę.

Po piąte – powyższe może prowadzić do znaczącej zmiany podejścia polskich inwestorów do obligacji emitowanych przez banki. Koszt emisji, szczególnie instrumentów podporządkowanych i wynikających z regulacji MREL, może pójść znacząco do góry, ponieważ właśnie zakończyła się pewna epoka w naszej bankowości, w trakcie trwania której obligacje banków były synonimem bezpieczeństwa.

Po szóste – nie można wykluczyć, iż po (relatywnie małym) ćwiczeniu nr 1, nie odbędą się kolejne. Jeśli zastosowane zostaną podobne mechanizmy, straty inwestorów mogą przy większych operacjach tego typu iść już w setki lub nawet miliardy złotych i mogą być porównywalne skalą do afery GetBack.

Reasumując, kiedyś ten dzień musiał nadejść. Generalnie to dobrze, że przeprowadzono taką operację i to na mniejszym podmiocie. Prawdopodobnie przebiegnie ona sprawnie, bez większych zakłóceń. Należy jednak pamiętać, że zrodzi ona szereg implikacji, również niekoniecznie pożądanych, jak wzrost oprocentowania bankowych obligacji.

Sebastian Buczek, prezes zarządu Quercus TFI