Czym są fundusze zagraniczne?
Fundusze zagraniczne to określenie funduszy inwestycyjnych z oferty globalnych firm inwestycyjnych, w które można inwestować na terytorium Polski. Komisja Nadzoru Finansowego zarejestrowała ponad 1500 funduszy zagranicznych, czyli prawie 2 razy więcej niż funduszy otwartych (FIO i SFIO) zarządzanych przez krajowe Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych (TFI).
Sam fakt rejestracji nie oznacza jeszcze aktywnego oferowania danego funduszu – faktycznie dostępna w ofercie dystrybutorów jest około połowa zarejestrowanych funduszy zagranicznych.
W zdecydowanej większości przypadków pierwotnym rynkiem rejestracji funduszy zagranicznych jest Wielkie Księstwo Luksemburga. Z tego też względu, mówiąc o funduszach zagranicznych, myślimy głównie właśnie o tzw. funduszach luksemburskich oferowanych w tzw. formule UCTIS, która określa standardy prawne takiego funduszu. Wiele firm zagranicznych rejestruje fundusze właśnie tam, gdyż oferuje największe wsparcie oraz warunki do rozwoju biznesu. Fundusze luksemburskie są następnie „paszportowane” (formalna zgoda lokalnego nadzorcy) w kolejnych państwach w ramach Unii Europejskiej.
Jakie są główne zalety funduszy zagranicznych?
Główną zaletą funduszy zagranicznych jest różnorodność oferty, przez co rozumie się możliwość inwestowania w różne klasy aktywów na regionalnych i lokalnych rynkach kapitałowych z całego świata. Najlepsze przykłady to fundusze akcji i obligacji amerykańskich, azjatyckich, Ameryki Łacińskiej, czy też dużych lokalnych rynków jak np. fundusze aktywów indyjskich, chińskich, japońskich. Różnorodność nie dotyczy wyłącznie podziału geograficznego, ale także klas aktywów od akcji typu growth i value zaczynając, a na obligacjach korporacyjnych, wysokodochodowych (High Yield) i inflacyjnych kończąc.
Bardzo ważną cechą funduszy zagranicznych są niskie opłaty i koszty związane z inwestycją. Suma opłat bieżących w dostępnych w Polsce funduszach luksemburskich przeważnie nie przekracza 2% w skali roku. Inne klasy funduszy zagranicznych jak np. fundusze typu multi-asset wiążą się z opłatami bieżącymi (ang. ongoing charges) na poziomie 1,5%-1,7%, a fundusze dłużne z opłatami od 1,0% do 1,8% - zazwyczaj w zależności od poziomu ryzyka.
Ważną zaletą funduszy zagranicznych jest możliwość inwestowania w tytuły uczestnictwa, które wypłacają dywidendy. Inwestor musi dokonać wyboru, czy chce inwestować w akumulacyjne tytuły uczestnictwa (oznaczone ACC) czy wypłacające przychody i dywidendy (oznaczone DIS). W przypadku tytułów dywidendowych w określonych terminach (zazwyczaj co miesiąc, co kwartał lub co rok) fundusze wypłacają dywidendy, co pozwala inwestorom na otrzymywanie w miarę powtarzalnych przychodów. Z tego powodu dywidendowe tytuły uczestnictwa są określane jako tytuły rentierskie.
Czy fundusze zagraniczne ograniczają ryzyko kursowe?
Decydując się na lokowanie kapitału na rynkach zagranicznych, należy pamiętać o ryzyku walutowym. Zdecydowana większość zagranicznych tytułów uczestnictwa notowana jest w USD (dolar amerykański), EUR (euro), JPY (japoński jen). Ponad 100 tytułów uczestnictwa dostępnych w Polsce oferuje zabezpieczone ryzyko kursowe (tzw. jednostki typu PLN- hedged).W tym przypadku najczęstszym sposobem zabezpieczenia ryzyka jest wykorzystanie instrumentów tupu forward w celu zabezpieczenia ryzyka między złotym a walutą bazową jednostki głównej, którą jest dolar lub euro.
Jak rozliczyć podatki w funduszach zagranicznych?
Do głównych różnic pomiędzy funduszami krajowymi a zagranicznymi należą kwestie podatkowe. Gdy inwestor sprzedaje jednostki funduszy krajowych z zyskiem, wówczas krajowe TFI odprowadza podatek za inwestora i nie ma potrzeby samodzielnego składania deklaracji podatkowej W przypadku funduszy zagranicznych jest inaczej, gdyż rozliczenia podatkowego z uwzględnieniem dywidend należy dokonać samodzielnie. Należy też pamiętać, że Polska i Wielkie Księstwo Luksemburga mają umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, co sprawia, że miejscem płacenia podatków jest kraj tzw. kraj rezydencji.
Jak korzystać z katalogu w serwisie analizy.pl
W górnej części strony znajdują się narzędzia ułatwiające filtrowanie funduszy zagranicznych. Wśród wielu opcji na szczególną uwagę zasługują trzy.
Pierwsza to „Waluta wyceny”. Filtr ten dotyczy wyboru waluty, w jakiej notowany jest dany tytuł uczestnictwa. Jeżeli natomiast interesują nas jednostki wyceniane w PLN z zabezpieczonym ryzykiem walutowym, wówczas już na głównej belce filtrów znajdziemy opcję „Jednostki PLN Hedged”, której użycie włączy automatycznie stosowne filtry jednostkowe.
Drugą ważną kategorią filtrów jest „Profil Inwestycyjny”. W tej części narzędzia znajdziemy filtry ułatwiające wybór klas aktywów pod względem typu aktywów oraz zasięgu geograficznego danego funduszu.
Trzecią ważną opcją jest wybór pomiędzy rodzajem jednostki („Typ jednostki”) pozwalający odfiltrować tytuły uczestnictwa: podstawowe (czyli akumulacyjne ACC), dywidendowe (DIS) lub zahedżowane.
Jak posługiwać się zakładką „Oceny”?
Serwis analizy.pl jako jedyny w Polsce oferuje kompleksowy ranking fundusz zagranicznych w pięciostopniowej skali od 1 do 5, gdzie 5 to ocena najwyższa. W kolumnach umieszone są oceny funduszy zagranicznych w zgodzie z podejściem ilościowym bazującym na wskaźniku informator ratio, który mierzy stosunek zysku ro ryzyka w dwóch horyzontach tj. 36 miesięcy i 12 miesięcy. W zakładce oceny znajduje się także kolumna Pozycja w grupie, która pokazuje miejsce pod względem stóp zwrotu wśród funduszy z tej samej grupy porównawczej. W liczniku jest pozycja danego funduszu, a w mianowniku liczba funduszy w grupie.
