Odpalamy nowe analizy.pl! Start już wkrótce!

Credit Agricole Lokacyjny - alternatywna rzeczywistość kosztowa

10.08.2016 | Marcin Różowski, Paweł Gruber

Data analizy: 10 sierpnia 2016 r.

Fundusz: Credit Agricole Dłużny Krótkoterminowy (Credit Agricole FIO)

Segment: gotówkowe i pieniężne PLN

Grupa: uniwersalne

Rating: Rating dla funduszu Credit Agricole Dłużny Krótkoterminowy (Credit Agricole FIO) - 1 gwiazdka
Credit Agricole Lokacyjny to obecnie jedyny fundusz, który legitymuje się Ratingiem Analizy Online na poziomie 1. Tak niska nota jest determinowana jednym czynnikiem, a mianowicie kosztami związanymi z inwestycją. Wystarczyć napisać, że opłata za zarządzanie (określana przez TER – wskaźnik kosztów całkowitych) została ustalona przez bank Credit Agricole (dla którego fundusz uruchomiono w formule ‘white label’) na poziomie ok. 2% w skali roku. Zwykle pobierają tyle fundusze dłużne o agresywnym profilu ryzyka, a nawet fundusze mieszane. Tymczasem konkurenci pobierają opłatę przeciętnie o 1 pkt proc. niższą, co w środowisku stóp procentowych jest ogromną różnicą.

W praktyce zarządzający (Paweł Pisarczyk) ma tak trudną pozycję startową, że jakakolwiek walka z tańszą konkurencją jest z góry skazana na niepowodzenie. Jeżeli dodamy do tego opłatę dystrybucyjną w wysokości do 2,5%, której większość oponentów nie pobiera w ogóle, otrzymujemy obraz produktu funkcjonującego w alternatywnej rzeczywistości kosztowej.
 
Być może stawki w takiej wysokości byłby częściowo uzasadnione, gdyby menadżer portfela miał bardzo szerokie możliwości inwestycyjne oraz mandat na ponoszenie wyższego ryzyka. Jest jednak dokładnie odwrotnie. W istocie Credit Agricole Lokacyjny jest zbliżony swoim profilem do funduszu Arka BZ WBK Gotówkowy – co oznacza, że to bezpieczeństwo kapitału jest tu nadrzędne. Część skarbowa to przede wszystkim obligacje o zmiennym oprocentowaniu, które nie mają być źródłem wyniku, ale głównie płynności. Z kolei część korporacyjna składa się z papierów bardzo bezpiecznych emitentów, szczególnie instytucji finansowych. To zapewnia minimalizację ryzyka kredytowego, ale naturalnie kosztem rentowności. Inne instrumenty finansowe – takie jak derywaty czy obligacje zagraniczne – nie są w praktyce wykorzystywane. W rezultacie fundusz ma politykę inwestycyjną bardzo zbliżoną do typowych ‘bezpiecznych przystani’- z tym że te są zwykle 2 razy tańsze.
 
Dodatkowym problemem z perspektywy inwestorów jest to, że od dłuższego już czasu aktywa funduszu systematycznie spadają. Powoduje to, że chcąc zachować bezpieczeństwo i płynność zarządzający musi modyfikować strukturę portfela, przeważając obligacje skarbowe. To naturalnie nie może mieć pozytywnego wpływu na wyniki, przez co mamy do czynienia ze swego rodzaju błędnym kołem – im bardziej fundusz traci aktywa, tym słabsze wyniki ma, przez co traci aktywa etc. Trudno wskazać inny sposób na wyjście z impasu, niż daleko idąca zmiana polityki kosztowej. Nie ma jednak żadnych sygnałów, by mogło do tego dojść, dlatego też pozostawiamy ocenę na poziomie 1 gwiazdki.

Marcin Różowski, Paweł Gruber
Analizy Online

TAGI:

BZ WBK TFIfundusze gotówkowe i pieniężne PLN uniwersalneratingi i analizy funduszy

Zapisz się na Newsletter

Co zyskujesz?

Powiadomienia o ważnych wydarzeniach i nowościach rynkowych, najnowsze
oceny i raporty oraz zawsze aktualną listę TOP5 funduszy inwestycyjnych.

Popularne

przeczytaj inne analizy i raporty

↑ na górę